ممنون خانم الا.
موقعیت جالبی را برای ما ترسیم کردید.
متأسفانه این روزها، مهربانی بی شائبه برای بعضی از ما (نه همه)، چنان نایاب و دور از ذهن شده که گاهی اوقات درکش- اگر سوءتعبیر به بار نیاره- البته دشواره! ؛)
و چقدر حیف . . .
درست میگویید منصوره خانم.
من چندی پیش با کمال میل رفتم باغچه یک خانم آشنایی را سر و سامان دادم. دو هفته کار سنگین کردم و باضافه گلهایی را که برایش خریدم. همه بدون چشمداشت. بعد توضیحم برای او این بود: من بیمار روانی و کمی هم اوتیست هستم.
به شما وشخص شما کار من ربطی نداره.همینطوری بپذیر.
هنوز نمیدونم این خانم در مورد من داره چی فکر میکنه. لابد تو دلش میگه آخی حیوونکی!
عطرگل مریم
حتی گفتنش هم حس خوبی به آدم میده...
چه انرژی خوبی ازتون گرفته که گل ها رو هدیه داده،از منظر هم میشه نگاه کرد.
ممنون خانم الا.
موقعیت جالبی را برای ما ترسیم کردید.
متأسفانه این روزها، مهربانی بی شائبه برای بعضی از ما (نه همه)، چنان نایاب و دور از ذهن شده که گاهی اوقات درکش- اگر سوءتعبیر به بار نیاره- البته دشواره! ؛)
و چقدر حیف . . .
درست میگویید منصوره خانم.
من چندی پیش با کمال میل رفتم باغچه یک خانم آشنایی را سر و سامان دادم. دو هفته کار سنگین کردم و باضافه گلهایی را که برایش خریدم. همه بدون چشمداشت. بعد توضیحم برای او این بود: من بیمار روانی و کمی هم اوتیست هستم.
به شما وشخص شما کار من ربطی نداره.همینطوری بپذیر.
هنوز نمیدونم این خانم در مورد من داره چی فکر میکنه. لابد تو دلش میگه آخی حیوونکی!
کاش مهربانی هم اپیدمی شود.