هر وقت کسی در خیابان از من آدرس می پرسد، دچار احساس مسئولیت شدید، تردید و نگرانی می شدم و در هر صورت ناراحت بودم، چه ادرس می دادم که شک داشتم مبادا درست گفته باشم، چه نمی دانستم که احساس گناه داشتم که چرا نمی دانم
این روزها چندباری پیش آمده که در چنین موقیعتی قرار گرفتم و هربار با گوگل مپ، ادرس دقیق را پیدا کردم و به صورت شیرفهم توضیح دادم و سرانجام خلاصی
یکی از دوستانم میگفت ، هر وقت به کسی که آدرس پرسیده و آدرس دادم، سریعا خودم رو از جلو چشمش گم و گور میکنم! از ترس آدرس غلط و احساس مسئولیت! دو بار هم پشت سرم رو چک میکنم! طفلک سن و سال داره و تکنولوزی بلد نیست و همچنان با احساس مسئولیت هم آدرس میده و هم زود از معرکه فرار میکنه.
حالا باز بگین تکنولوژی بد!